Na veel discussie is uiteindelijk besloten om per 1 januari jl. een thuiskopieheffing van vijf euro op smartphones, computers en tablets in te voeren. Leuk bedacht, maar voor mij betekent deze heffing dat ik dus dubbel ga betalen. Of niet?

Ik heb een laptop en een mp3-speler. Beide zijn in termen van de 21ste eeuw bijna antiek, dus het kan best zijn dan ik dit jaar een nieuwe moet aanschaffen. Op mijn laptop doe ik eigenlijk van alles, maar wat ik niet of nauwelijks doe is muziek luisteren of films kijken. Muziek luister ik ouderwets via een cd’tje in mijn auto of ik sluit mijn iphone aan op speakers. Films en DVD’s kijk ik door ze te kopen of te huren en vervolgens gewoon op mijn tv te kijken, waarom zou ik dat op een klein computerscherm doen?

De ideale consument

Ik ben wat dat betreft de perfecte consument, met betrekking tot het wel of niet legaal verkrijgen van media. Maar vanaf 1 januari jl. moet er een heffing worden betaald over lege mediadragers. Dat zijn dus ook laptops. Omdat heel veel mensen downloaden zonder er voor te betalen. Dus nu moet ik extra gaan betalen voor mijn laptop, waar ik niet eens muziek op luister of films op kijk, en als ik dat al doe dan zijn dat films en muziek waar ik al voor heb betaald. Ik wordt dus eigenlijk gestraft voor het feit dat ik mijn aangekochte muziek of films wil beluisteren. (Artikel NU donderdag 22 nov 2012)

iphone
Sinds 1 januari 2013 zit ook op de smartphone een thuiskopieheffing.

Compensatie van de muziek- en filmdieven

Het is alsof je een tas koopt voor je booschappen en dat vervolgens iemand in die tas staat te kijken wat je allemaal hebt gekocht en vervolgens daar nog een bedrag overheen rekent. Oke, mevrouw. Dat is 17 euro aan boodschappen, nou dan reken ik u 1,70 voor de boodschappentas omdat u die boodschappentas gebruikt voor het dragen van boodschappen. De bedoeling hiervan, mevrouw? Om die meneer die nu verderop loopt te compenseren. Ja, dag! Dan word ik dus eigenlijk aangemoedigd om maar illegaal te gaan downloaden.

Maarja, aan de andere kant: in principe zijn de kosten die een bedrijf maakt vanwege niet-betalende semi-klanten doorberekend in de prijs van heel veel producten, zoals kleding bij de H&M. (Tenminste, dat heb ik ooit gehoord. Bovendien lijkt het me logisch).

Er zat al een heffing op mediadragers zoals lege CD’s, waar ik me nog steeds zo nu en dan over opwind. Waar ik lege cd’s voor gebruik? Om back-ups te maken van belangrijke foto-albums. Of om foto’s op te zetten wanneer ik voor iemand foto’s heb gemaakt. En voor die cd’s moet ik dus extra betalen omdat men denkt dat ik die cd’s gebruik om mijn illegaal gedownloade muziek op te zetten. Snap je mijn frustratie?

Als ik muziek of films zou gaan downloaden, weet ik wel dat ik me er een stuk minder schuldig om zou gaan voelen. Ik voel me bijna gerechtigd om een keertje een album of twee te downloaden. Aan de andere kant: die heffing komt neer op maar paar euro als het gaat om een telefoons en tablets (volgens een artikel van NU), dus waarschijnlijk merk je er maar weinig van. Mij gaat het echter om het principe. Of het feit dat deze thuiskopieheffing er al vanuit gaat dat iedereen illegaal downloadt.

Wat vind jij van deze heffing? Terecht of onterecht?