“Just do it”, de bekende slogan van een schoenen- en kledingmerk, een merk dat tevens niet geheel onbekend is (Ik hoor je nu de naam in kwestie denken). Maar “just do it” is wel een goede slogan. Want soms moet je maar gewoon doen.

Zoals filmpjes opnemen voor een politiek campagnefilmpje voor Student & Starter terwijl je er pas net een paar weken achter bent hoe je moet filmen met je camera (wat al meerdere keren verkeerd is gegaan in die paar weken). Fotografie, ja, je durft inmiddels te zeggen dat je dat wel behoorlijk onder de knie begint te krijgen (al heb je nog genoeg te leren), maar filmen…

Eigenlijk… weet je helemaal niet hoe je moet filmen. Continue reading →

Eens een middagje jezelf fotograferen is twee vliegen in één klap: oefenen met fotografie en tegelijkertijd aan foto’s komen voor je blogje. Want vorig jaar schreef ik nog over al die mutsen en sjalen die ik op zolder vond, echt schrikbarend veel waren dat er, en destijds nam ik me voor geen nieuwe sjalen, mutsen en al die andere mooie winterdingen te kopen.

Maar toen kreeg ik cadeaubonnen, en tja, dan is het natuurlijk niet echt zo dat je een muts koopt, het is meer dat je hem krijgt. En toen kreeg ik er onlangs een muts van headict. De eerste muts die mijn hoofd ook echt warm houdt en geen wind doorlaat, dankzij het heerlijke fleecerandje aan de binnenkant.

Dus ik dacht, aangezien ik zo’n ongelooflijk modebewuste fashionblogger ben (NOT) (maar wel allerlei kansen aangrijp om dingen uit te proberen met fotografie), waarom gebruik ik deze mutsen (oja, en sjaal, een sjaal mocht dit jaar dan wel, want ik had er toch nog niet genoeg, zoals hier te zien is) niet als aanleiding voor een fotoshootje?  Continue reading →

Je ontvangt een kaartje van het Longfonds. Dat ze blij zijn met je donatie. Of van het KWF, dat ze blij zijn met je donatie en of je eventueel nog iets extra’s kan missen. Hoe dan ook, het eerste wat je denkt is niet “Oh, wat leuk zo’n kaartje”, maar: “Oja, ik moet nog steeds opzeggen”.

Ongewenst donateur

Je schrikt als je je e-mails terugkijkt, want het is al bijna een jaar geleden dat je Longfondslid-af probeerde te worden. Redelijk bizar: op de site stond een telefoonnummer en een e-mailadres waar je terecht kon met vragen over je donateurschap, maar op je mailtje kreeg je het antwoord dat je moest bellen. (Zet dan ook niet op de site dat je kan mailen over donateurskwesties!)

Toentertijd besloot je maar meteen even te bellen om de boel af te handelen, maar het was echter al na 17.00, dus je nam je voor het de volgende dag te doen. Maar de volgende dag was het alweer te laat. En je was druk. Of je had het nummer niet bij de hand. Dus de volgende dag maar. En toen werd het volgende week. En inmiddels staat het al een jaar in je to-do-list.

MAAR DAN… Een paar maanden later kom je er achter dat je ineens in de min staat op je rekening, omdat die fondsen maar blijven afschrijven, terwijl je eigenlijk helemaal niet in de min kan staan, en opeens ben je het helemaal zat. GRRRR, IK GA NU OPZEGGEN!  Continue reading →

Je bent op zoek naar een jurk. Zeg, een jurk voor een bruiloft van een dierbare vriend of vriendin. Je bent wellicht getuige of ceremoniemeester, dus je vindt het niet volstaan om een van je ‘oude’ jurkjes—die je in 2011 en 2012 ook al hebt gedragen bij diverse bruiloften—uit de kast te trekken. (Al ben je mogelijk wel voorstander van consuminderen, maar dat even terzijde, daar gaat het vandaag niet over).

Budgetjurkjes

Helaas is je budget niet zeer groot, al zou je er best wat geld voor over hebben om jezelf in een mooie jurk te hijsen. (Zoals deze bijvoorbeeld:

screenshot Zalando

Wat doe je dan als eerst? JUIST. De budgetwinkels: H&M, Zara, noem maar op. (Je probeert op dit moment even te vergeten dat deze winkels hun kleding laten maken door mensen—waarvan zelfs kinderen—in barre omstandigheden en voor hongerloontjes.) Continue reading →

Het waren turbulente tijden. Dat is alles wat ik er over zeg. Er op ingaan lijkt me enigszins een vorm van sadomasochistisch, psychologisch exhibitionisme. Maar toch moet het even gezegd worden, hier in een apart blogje welteverstaan. Want na stage en scriptie dacht ondergetekende weer even vol voor het bloggen te gaan. Toen was er echter de betovering van fotografie en bleken andere dingen belangrijker (zie AnnieMedia.nl bijvoorbeeld maar). (Al is betovering niet het juiste woord, want een betovering houdt op een gegeven moment op.)  Continue reading →