Gehackt!

0
2 augustus 2014 // Klooien & Klungelen

Niet dat ik mijn blog zo intensief bijhield de laatste tijd (in mijn gedachten heb ik wel tientallen blogs geschreven de laatste maanden), maar toen ik er achter kwam dat mijn blog gehackt was, moest ik wel even slikken. Hoe durven ze! Mijn lieve, trouwe blogje zo maar infiltreren en besmetten met allerlei vieze scripts die mijn pagina doorschakelen naar pagina’s waar je nep-Prada’s kan kopen. Weliswaar ligt mijn blog al een tijdje een beetje te dobberen in rustige wateren, maar mijn blog is toch echt wel mijn trouwe vriend en ik heb nog steeds grootse ideeën voor mijn blog. Of wat kleinere ideeën, maar in ieder geval leuke ideeën.

Het bleek bij nader onderzoek mijn nieuwsbriefplugin te zijn die de gateway verschafte om binnen te komen. Een plugin die ik nota bene al maaaaaanden niet meer gebruikt had (dat was ook gedeeltelijk de reden dat ik gehackt was, want ik had die plugin dus ook niet echt meer helemaal geüpdatet de laatste tijd). Uiteindelijk Continue reading →

“Fiets kopen?” vroeg een zwerver aan mijn toenmalige huisgenoot D. op een zomerse dag in 2002. Mijn huisgenoot had geen zin meer om elke week een fiets te moeten kopen en deze een week later weer te moeten ‘verliezen’, voelde misschien ergens ook wel dat fietsen kopen van zwervers niet helemaal oké was, en bovendien was het tijdperk begonnen dat politieagenten zich als zwerver vermomden om zo onschuldige fietslozen op de bon te slingeren wegens ongeoorloofd fietsenkopen.

Dus wat deed D.? Hij haalde geld uit zijn broekzak. De zwerver mocht de fiets houden, maar D. wilde alleen weten welke fietsen de zwerver uitkoos om te stelen, waarom hij juist deze fietsen uitkoos en hoe hij dat precies deed. D. verwetenschappelijkte zijn onderzoek en aan de hand van meerdere ‘interviews’ met zwervers, kon hij met enige zekerheid ons (zijn huisgenoten) vertellen hoe we het eigenaarschap over onze fiets in de toekomst konden verzekerenContinue reading →

“Just do it”, de bekende slogan van een schoenen- en kledingmerk, een merk dat tevens niet geheel onbekend is (Ik hoor je nu de naam in kwestie denken). Maar “just do it” is wel een goede slogan. Want soms moet je maar gewoon doen.

Zoals filmpjes opnemen voor een politiek campagnefilmpje voor Student & Starter terwijl je er pas net een paar weken achter bent hoe je moet filmen met je camera (wat al meerdere keren verkeerd is gegaan in die paar weken). Fotografie, ja, je durft inmiddels te zeggen dat je dat wel behoorlijk onder de knie begint te krijgen (al heb je nog genoeg te leren), maar filmen…

Eigenlijk… weet je helemaal niet hoe je moet filmen. Continue reading →

Eens een middagje jezelf fotograferen is twee vliegen in één klap: oefenen met fotografie en tegelijkertijd aan foto’s komen voor je blogje. Want vorig jaar schreef ik nog over al die mutsen en sjalen die ik op zolder vond, echt schrikbarend veel waren dat er, en destijds nam ik me voor geen nieuwe sjalen, mutsen en al die andere mooie winterdingen te kopen.

Maar toen kreeg ik cadeaubonnen, en tja, dan is het natuurlijk niet echt zo dat je een muts koopt, het is meer dat je hem krijgt. En toen kreeg ik er onlangs een muts van headict. De eerste muts die mijn hoofd ook echt warm houdt en geen wind doorlaat, dankzij het heerlijke fleecerandje aan de binnenkant.

Dus ik dacht, aangezien ik zo’n ongelooflijk modebewuste fashionblogger ben (NOT) (maar wel allerlei kansen aangrijp om dingen uit te proberen met fotografie), waarom gebruik ik deze mutsen (oja, en sjaal, een sjaal mocht dit jaar dan wel, want ik had er toch nog niet genoeg, zoals hier te zien is) niet als aanleiding voor een fotoshootje?  Continue reading →

Je ontvangt een kaartje van het Longfonds. Dat ze blij zijn met je donatie. Of van het KWF, dat ze blij zijn met je donatie en of je eventueel nog iets extra’s kan missen. Hoe dan ook, het eerste wat je denkt is niet “Oh, wat leuk zo’n kaartje”, maar: “Oja, ik moet nog steeds opzeggen”.

Ongewenst donateur

Je schrikt als je je e-mails terugkijkt, want het is al bijna een jaar geleden dat je Longfondslid-af probeerde te worden. Redelijk bizar: op de site stond een telefoonnummer en een e-mailadres waar je terecht kon met vragen over je donateurschap, maar op je mailtje kreeg je het antwoord dat je moest bellen. (Zet dan ook niet op de site dat je kan mailen over donateurskwesties!)

Toentertijd besloot je maar meteen even te bellen om de boel af te handelen, maar het was echter al na 17.00, dus je nam je voor het de volgende dag te doen. Maar de volgende dag was het alweer te laat. En je was druk. Of je had het nummer niet bij de hand. Dus de volgende dag maar. En toen werd het volgende week. En inmiddels staat het al een jaar in je to-do-list.

MAAR DAN… Een paar maanden later kom je er achter dat je ineens in de min staat op je rekening, omdat die fondsen maar blijven afschrijven, terwijl je eigenlijk helemaal niet in de min kan staan, en opeens ben je het helemaal zat. GRRRR, IK GA NU OPZEGGEN!  Continue reading →